Eci'nin Dünyasına Hoşgeldiniz ..

6/1/2009 - Kalbimin içi yanıyor !!!

Anneciğim biliyor musun, Sana doyamadım... Çünkü sen bizler için hep çalışmak zorunda kaldığında, ben sana hasret büyüdüm. Seni çok fazla göremedim. Sana hep hasrettim, fakat sen buna mecburdun. Bizlere bakmak için çalışmak zorundaydın; yemedin hep yedirdin, giymedin hep giydirdin... Bizleri büyütebilmek için verdiğin çabayı unutamam. Beni çalışabilmen için anneannemlere bırakmak zorunda kalışını, ne kadar acılar çektiğini unutamam. Ben üç yaşlarındaydım sanırım, o yaşa ait bir resmim yok; fakat dayımın çocukları benim suratımda lastiği bir ucundan tutup diğer ucunu bıraktıkları zaman  canımın yanışı hala içimde... Çok canım yandığında ağlayarak koridora koşuşumu, dün gibi hatırlıyorum. Sobanın yanında bir ayna vardı. O aynada kendimi  görmüştüm. Sapsarı saçlarım biraz bakımsız,  taranmamış saçlar ve sümük salya birbirine karışmış bir halde kendimi görmüştüm. Tam o sırada sen.... Anneciğim, evet sen gelmiştin beni görmeye ve beni o halde gördüğünde  annelik duygularınla  sinirlenip o kış günü  sırtına alıp köye götürüşünü unutabilir miyim? Yerlerde yarım metreden fazla kar vardı, çekmiş olduğun acılar hep bizlere güzel bir hayat sunmak içindi... Nasıl unutulur bunlar ve senin yaşadıkların... Sen bizler için her şeyi yaptın. Hakkını helal et canım annem... Mekanın cennet bahçesine dönüşsün. Çünkü sen buna layık bir annesin.

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!